konpapas Κωνσταντίνος Παπανικολάου
Δυτική Αττική

Προτιμώ την αλήθεια όσο σκληρή και να είναι γιατί έτσι γνωρίζω και ετοιμάζω την άμυνά μου.


Ο λογαριασμός έχει μόνο έναν αποδέκτη

Πόσο εύκολα παρακάμπτουμε την καθημερινότητα των προσωπικών μας προβλημάτων με το αναθεματίζουμε ή να επικροτούμε τις δηλώσεις του κάθε αναγνωρίσιμου ή μη πολιτικοφερόμενου. Λες και έτσι βελτιώνουμε τις συνθήκες διαβίωσης ή σώζουμε τα κεκτημένα μας, όπως τα αντιλαμβάνεται ο καθείς από εμάς.Δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι με αυτή την τακτική δίνουμε συγχωροχάρτι σε όλους αυτούς που ηθελημένα ή εν αγνοία τους μας έφεραν σε μια κατάσταση που δεν έχει ασφαλές... πισωγύρισμα. Σήμερα κρίνουμε αυτούς που ίσως επικροτήσαμε με την κατακραυγή μας στους προηγούμενους. Το αύριο μας πως θα ξημερώσει; Με την επαναφορά της κατακραυγής μας. Με το συγχωροχάρτι σε όλους. Με την παραδοχή μας ότι όλοι το ίδιο είναι. Ας αναρωτηθούμε σε τι μοιάζουμε με αυτούς; Μήπως είμαστε ίδιοι. Μήπως δεν ξέρουμε τι θέλουμε και προς τα που να κινηθούμε; Μήπως άθελά μας επιδιώκουμε τη συνεχή ανακύκλωση του όλοι φταίνε εκτός από εμάς. Αυτό δεν κάνουν και οι πολιτικοί εκπρόσωποί μας. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα του αύριο ποιοι νομίζετε ότι θα πληρώσουν τα σπασμένα; Αυτοί ή εμείς; Η απάντηση είναι τόσο απλή αλλά και τόσο πικρή. Εμείς θα τα πληρώσουμε όλα με το στανιό. Ο λογαριασμός έχει μόνο έναν αποδέκτη και έχει οπισθογραφηθεί χρόνια τώρα. Απλά αλλάζει χέρια ως μια καλυμμένη διαχρονικά επιταγή.

Τα προβλήματα δεν τα προσπερνάς αλλά τα λύνεις

Πάντα ήμουν και εξακολουθώ να είμαι της άποψης ότι ποτέ δεν αφήνεις ένα πρόβλημα να σε  προσπεράσει και να διαιωνίζεται. Ποτέ δεν παίρνεις εν θερμώ αποφάσεις αλλά περιμένεις να καταλαγιάσει με τη σύνεση του λόγου για να προετοιμαστούν οι πράξεις σου. Ποτέ δεν λύνεις τα προβλήματά σου εάν δεν είσαι μέσα σε αυτά. Ποτέ δεν κερδίζεις εάν δεν παραμένεις μέσα στις εξελίξεις. Πάντα πρέπει να καβαλάς το άρμα τους και να προσπαθείς εκ των έσω για κάτι το καλύτερο. Δεν μπορείς να μετατρέπεσαι σε θεατή αυτών που σε απασχολούν, που εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να ελέγξεις μόνο σου, ελπίζοντας στον απομηχανή Θεό των συγκυριών για να σωθείς. Λόγο και άποψη έχουμε όλοι και αλίμονο εάν συνέβαινε το αντίθετο. Ας αφήσουμε στους έχοντες το πρόσταγμα να πράξουν αυτό για το οποίο εκλέχθηκαν. Υπομονή και τίποτε δεν θα μείνει κρυφό. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και είτε τον κόβουμε και προχωράμε είτε τον αφήνουμε να σκαλώνει τις επιδιώξεις μιας χώρας για να αλλάξει επιτέλους σελίδα. Κανένας πολιτικός δεν έμεινε στην ιστορία μας με εύκολες αποφάσεις. Δεν κερδίζεις αν δεν ματώσεις. Τα προηγούμενα κόμματα έκαναν τις επιλογές τους και ενώ ματώσαμε δεν βελτίωσαν τίποτα προς το καλύτερο. Το ζούμε άλλωστε. Σήμερα πολλοί από τους παλαιούς αρχηγούς κομμάτων έχουν τεθεί στο περιθώριο. Ας δώσουμε μια ευκαιρία στους νέους που ηγούνται για να έχουν την στοιχειώδη συνεννόηση μεταξύ τους. Κάτι καλό θα βγει από αυτή την πολιτική ζύμωση για το καλό της πατρίδας μας.  


Οι κρίσιμες αποφάσεις

Τα ψέματα τελείωσαν, τα παιχνίδια τελείωσαν, έφτασε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Από Δευτέρα θα ανατέλλει μια άλλη ημέρα για την χώρα είτε μας αρέσει είτε όχι. Οι ελιγμοί τελείωσαν και έφτασε επιτέλους ο κόμπος στο χτένι για αποφάσεις χωρίς πισωγυρίσματα.  Όλοι τους έχουν δίκιο στο μέτρο που τους αναλογεί. Οι ευθύνες μπορούν να αποδοθούν μετά την λήψη των όποιων αποφάσεων. Οι πολιτικοί των 20 τελευταίων ετών, για να μην πάω και παραπέρα έχουν ακέραιη την ευθύνη για την κατάντια της χώρας. Ήξεραν οι παλαιές καραβάνες της πολιτικής το που βαδίζουν αλλά παρόλα αυτά δεν υλοποιούσαν και τις δεσμεύσεις που υπέγραφαν. Η κουτοπονηριά τους για την εξυπηρέτηση των ντόπιων και ξένων συμφερόντων τελμάτωσε. Τώρα όλοι αυτοί έχουν αποχωρήσει από το πολιτικό προσκήνιο και από τα μετόπισθεν της πολιτικής ζωής προσπαθούν να πλέξουν τα σενάριά τους για την επιβίωσή τους πάλι πάνω στην πλάτη του ταλαιπωρημένου λαού. Μια είναι πλέον η επιλογή. Το μαύρο ή το  άσπρο, δηλαδή η ρήξη ή συνθηκολόγηση. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Εάν επιλεγεί η ρήξη δεν είναι το πρόβλημα η επιβίωση του λαού και του κράτους. Θα βρεθεί λύση ακόμα και με τεράστιες θυσίες. Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι μόνο η παραμονή της παθογένειας που μας ταλαιπωρεί εκατοντάδες χρόνια τώρα. Μιας παθογένειας που κοιτάει μόνο το προσωπικό συμφέρον εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Φανταστείτε επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Ποιος χάνει και ποιος κερδίζει. Τα εσωτερικά λαμόγια πάλι θα βγουν στο προσκήνιο και θα κάνουν αυτό που ξέρουν. Κερδοφορία των πλουσίων εις βάρος των φτωχών. Αυτοί είναι που θα επιστρέψουν με τα πορτοφόλια τους περισσότερο ισχυρά από κάθε άλλη φορά.

Εάν επιλεγεί η παραμονή στο ευρώ τότε πολλά θα αλλάξουν με το στανιό που λέμε. Οι σοσιαλιστικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις απέδειξαν ότι δεν μπόρεσαν να τηρήσουν τις υπογραφές τους γιατί δεν ήθελαν να γυρίσουν την πλάτη στο κατεστημένο που τους ανέδειξε. Φάνηκαν κατώτεροι των αποφάσεων τους λειτουργώντας με την κουτοπονηριά του κουτόφραγκου εταίρου. Αυτός όμως ο κουτόφραγκος τους δοκίμασε, τους έβγαλε αναξιόπιστους στις υποσχέσεις και στις υπογραφές τους και τους απέρριψε. Σήμερα οι εταίροι βρήκαν μπροστά τους μια αριστερή λογική. Την δοκίμασαν και κατάλαβαν ότι οι αποφάσεις της μπορούν να υλοποιηθούν. Ότι λέει, το κάνει. Αυτό είναι και το κρυφό τους χαρτί. Ξέρουν λοιπόν ότι αν καταφέρουν και πάρουν την συγκατάβασή της τα πάντα θα πάρουν το δρόμο τους μέσα στην Ευρώπη χωρίς πισωγυρίσματα. Προτιμούν πλέον οι εταίροι να έχουν ένα σκληρό διαπραγματευτή απέναντί τους που να τηρεί τις συμφωνίες αντί για κουτοπόνηρους δήθεν εξυπνάκηδες που άλλα λένε και άλλα κάνουν. Δεν είναι τυχαίο το τελευταίο τελεσίγραφο τους. Θέλεις να παραμείνεις στην Ευρώπη, τότε δούλεψε με τους κοινούς κανόνες είτε είναι δίκαιοι είτε άδικοι. Θέλεις να φύγεις, τότε εμείς σου δίνουμε μια βοήθεια εξόδου και άντε στο καλό. Έχουμε να ασχοληθούμε και με άλλα σοβαρά ζητήματα που αφορούν άλλες 27 χώρες. Δεν είναι τυχαίο ότι συγκαλείται το συμβούλιο των 28 ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις αλλά και το μοίρασμα των βαρών που θα μείνει στο ευρωπαϊκό σύστημα από τυχούσα αποχώρηση ενός κράτους. Το χρέος θα διαμοιραστεί ανάλογα. Δεν υπάρχει περίπτωση να αναληφθεί όλο το κόστος από την Γερμανία, την Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Θα πάρουν και τα άλλα κράτη το μερίδιο που τους αναλογεί στο χρέος. Για αυτό θα κληθούν όλοι τους να πάρουν θέση σε μια συμφωνία ή σε μια ρήξη. Τώρα πλέον καλούνται τα πολιτικά κόμματα να πάρουν και τις τελικές αποφάσεις. Τώρα ισχύει το ΝΑΙ και το ΟΧΙ μακριά από κροκοδείλια κλάματα. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.


Χαρτογραφημένα και αχαρτογράφητα νερά

Χαρτογραφημένα και αχαρτογράφητα νερά

Έχουν καταντήσει όλοι εξερευνητές του γλυκού νερού και ιδίως οι μνημονιακοί που ακόμα και η σκέψη να λοξοδρομήσουν τους σηκώνεται η τρίχα. Τα έριξαν όλα στο βωμό της σωτηρίας τους γιατί έτσι επιτάσσεται να κάνουν. Κατηγορούν κάτι το νέο ως επικίνδυνο δρόμο σε αχαρτογράφητα νερά. Κανείς όμως δεν σκέφτηκε από αυτούς ότι με την ανακάλυψη νέων πραγμάτων δημιουργείται η πρόοδος. Είδαμε τόσα χρόνια που ταξιδεύουμε σε ασφαλείς δρόμους και χαρτογραφημένους. Πατάμε συνέχεια στα χνάρια τους χωρίς να ξέρουμε τους κρυμμένους υφάλους και σκοπέλους που εσκεμμένα μας κρύβουν. Μόνο όταν πέφτουμε πάνω τους και παθαίνουμε τη ζημιά μας ενημερώνουν ότι το έκαναν για το καλό μας για να σώσουν το καράβι από τα αόρατα βράχια που καραδοκούν σε μια στραβοτιμονιά του καπετάνιου. Η ιστορία τους διαψεύδει κατ' επανάληψη αλλά το ζωντανό φορτίο των καραβιών της πάντα την πατάει λόγω του φόβου και των σειρήνων που καραδοκούν πάντα σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενη λοξοδρόμηση. Κανένας εξερευνητής δεν ταξίδεψε σε χαρτογραφημένα νερά. Όλοι τους είχαν το θάρρος και την υπομονή να κάνουν ελιγμούς σε άγνωστα νερά και μετά να τα χαρτογραφούν. Με αυτό τον τρόπο ανακαλύφθηκαν οι νέες χώρες. Το πνευματικό επίπεδο του ανθρώπου δεν αναπτύχθηκε με τις πεπατημένες αλλά με τις νέες ιδέες που ανέτρεπαν τις παλαιές. Ο Μεσαίωνας δεν έφερε την ανάπτυξη του ανθρώπου αλλά την οπισθοδρόμησε για να διαφυλάξει τις επικρατούσες εξουσίες. Ήρθε όμως και σε αυτόν το τέλος του και η πνευματικότητα του ανθρώπου εκτινάχτηκε με γοργούς ρυθμούς. Γιατί πρέπει κάθε φορά να φοβόμαστε κάτι το νέο που προκύπτει. Ας σκεφθούμε ποιους βλάπτει και γιατί αυτό. Αν πράγματι όλοι αυτοί που αρέσκονται στην τρομολαγνεία ήθελαν το καλό μας θα μας φοβέριζαν; Ποιος άλλος διασπείρει τον φόβο εκτός από τον ισχυρό που δεν θέλει να χάσει τη δύναμή του. Ποιος άλλος εκτός από τον ισχυρό δεν θέλει να μοιραστεί τα ωφέλει του με τους φτωχότερους. Πότε αναπτύχθηκε ένας λαός μόνο με την ισχύ των ισχυρών αν δεν υπήρχε και το κίνητρο της ανταποδοτικότητας στο μόχθο, τον κόπο και την προσπάθεια ολόκληρου του λαού. Πολλοί θα βρουν χίλιες δυο δικαιολογίες για να αντικρούσουν τα πάντα. Ρίξτε μια ματιά στην ιστορική διαδρομή άλλων λαών για να δείτε τι συμβαίνει και τι παιχνίδια παίχτηκαν σε βάρος των λαών προς όφελος των ισχυρών. Εμείς γιατί να ξεφύγουμε. Σε εμάς που το χαρακτηριστικό μας γνώρισμα είναι το πολυμήχανο του μυαλού μας, η ετοιμότητά μας να επιζούμε στις δυσκολίες και να αναγεννιόμαστε από  αυτές. Ποιο ήταν λοιπόν το εύχρηστο εργαλείο για να μας κάνουν ανυπεράσπιστους οι απανταχού ισχυροί. Η διχόνοια. Λίγα περάσαμε από αυτήν; Όμως καταφέραμε και την ξεπεράσαμε. Δεν έμειναν όμως εκεί. Καλλιέργησαν με τα χρόνια τους δικούς τους σπόρους με το να ανταλλάξουν την ομοψυχία με την επιρρέπεια στον υλισμό. Μας χώρισαν σε πλούσιους με εξουσία και σε δήθεν καλοπερασάκηδες με δάνεια που τα φόρτωσαν στην πλάτη μας. Σήμερα χρησιμοποιούν το συνδυασμό τους. Υποταγή στους ισχυρούς για να μη χάσουμε ούτε τα ψίχουλα  αλλά ούτε και τα ψήγματα καλής ζωής. 


Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ

30 Ιουνίου 2015

Αυτή την εβδομάδα καλούμαστε να πάρουμε τις σημαντικότερες αποφάσεις της νεοελληνικής ιστορίας. Δεν πρόκειται να αποφασίσουμε ποιο κόμμα θα μας ξεσκίσει ακόμα περισσότερο ως φόρο υποτέλειας στο διεθνές κεφάλαιο των τοκογλύφων αλλά την συνέχεια της ύπαρξης αυτής της χώρας στο διεθνές σκηνικό. Απόφαση για το αν θέλουμε την δουλοπρέπεια με την υποταγή στους κανόνες των τοκοχρεολυσίων ή στην ανασκούμπωση της χώρας για την επιβίωση της με δικά της μέσα. Η μπόχα των μέχρι σήμερα πολιτικών επιλογών μας δεν χωράει για να την κρύψουμε πλέον κάτω από το χαλάκι της εξώπορτας. Μια απάντηση με ΝΑΙ προϋποθέτει το επαόριστον συγχωροχάρτι σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση μη υλοποιώντας τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, ενώ μπορούσαν, αλλά κάνοντας ακριβώς το αντίθετο. Σε αυτούς που μας έμαθαν να κάνουμε όνειρα στα ψέματα και στην πράξη να τα θεωρούμε και αυτονόητα. Σε αυτούς που ποσώς τους ενδιέφερε το καλό του όλου αλλά κοιτούσαν πάντα το συμφέρων της μικροκομματικής τους τσίμπλας. Παράλληλα δε θα συνεχίσουν να διαπράττουν το έγκλημα της γενοκτονίας μας και με τη βούλα της αποδοχής μας. Ένα ΟΧΙ από την άλλη μας βάζει στα δύσκολα. Σε αυτά που απαιτούν να σηκώσουμε τα μανίκια μας και να αναλάβουμε επιτέλους τις τύχες μας αλλά και την χώρα μας με τις δικές μας δυνάμεις.  Το ατυχές για εμένα είναι ότι γνωρίζω εκ των προτέρων τι πρόκειται να γίνει. Το ΟΧΙ της σημερινής μας κυβέρνησης δεν είναι καθαρό και ξάστερο πως το εννοεί στο μυαλό της και στα σχέδιά της. Δεν έχει το θάρρος της γνώμης και της απόφασης να το ερμηνεύσει ξεκάθαρα σε όλους. Δεν θέλει να αποδεχθεί ότι ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη δεν πρόκειται ποτέ να συνυπάρξουν. Μας οδηγούν στην κουτοπονηριά της κατ' ανάγκην επιλογής του δεν μπορέσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Τι το πιο απλό να πεις στον λαό. Ξέρετε κάτι εμείς δεν θα ενδώσουμε στο σκληρό νόμισμα με οποιοδήποτε κόστος. Αν δεν τα καταφέρουμε θα επιστρέψουμε σε δικό μας νόμισμα και σας καλούμε να μας στηρίξετε στην προσπάθειά μας. Αντί για αυτό προσπαθούν να μας ξεγελάσουν με κορώνες αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας. Μιας αξιοπρέπειας και περηφάνιας που έχει χαθεί από το DNA  μας εδώ και αρκετές δεκαετίες με τη εκπαίδευσή μας να είμαστε δουλοπρεπείς και να ζούμε παρασιτικά με τα χρήματα των άλλων. Ξέρω ότι καταπατώ την ελεύθερη γνώμη και άποψη και την αποφυγή της προπαγάνδας αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα ο τρόπος υλοποίησης δεν είναι γνωστός. Το ΝΑΙ αποδεσμεύει την υπάρχουσα κυβέρνηση από τις ευθύνες της μετακυλώντας τες πάνω μας, έστω και αν έχει βραχύ χρόνο που κυβερνά, χωρίς να έχει και εναλλακτικό σχέδιο. Αν υπήρχε αυτό θα εξέπεμπαν μια σιγουριά και έναν άλλο αέρα στις διαπραγματεύσεις τους. Απλά ακολουθούν την πεπατημένη της φυλής μας. « Βλέποντας και κάνοντας την τελευταία στιγμή».  Μετά αν δεν τα καταφέρει, κάνοντας ή όχι συμφωνία, θα έχει νίψει τα χέρια της και θα συνεχίζει να τα τρίβει καιροσκοπώντας στην αντιπολίτευση όπου και θα βρεθεί. Το ΟΧΙ από την άλλη, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο στήριξης της οικονομίας προϋποθέτει μια μακρά ανασφάλεια έστω και αν επισπεύσουν τις διαδικασίες τύπωσης νέου νομίσματος. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί εάν υπήρχε σχέδιο θα ξέραμε εκ των προτέρων περίπου την  ισοτιμία που θα είχε ως αρχή με τα σκληρά νομίσματα των καιροσκόπων αλλά και τις διασφαλίσεις έναντι κάποιων άλλων χρηματοπιστωτικών φορέων. Τίποτε από αυτά δεν είναι εμφανές. Μπορεί να υπάρχουν ως κρυφό χαρτί αλλά δεν το γνωρίζουμε ενώ θα έπρεπε. Θα έπρεπε να το ξέρουμε τουλάχιστον επιγραμματικά πριν λάβουμε τις αποφάσεις μας. Να ξέραμε τουλάχιστον τα υπέρ και τα κατά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ. Στο ΝΑΙ σε όλα το γνωρίζουμε γιατί το ζήσαμε τα τελευταία 5 χρόνια και καλούμαστε προπαγανδιστικά και με αδιέξοδο να συνεχίσουμε τα προγράμματα της ολοκληρωτικής υποδούλωσης μας στους οικονομικά ισχυρούς. Το ΟΧΙ το ψυλλιαζόμαστε αλλά δεν το γνωρίζουμε. Απλά έχουμε βγάλει κάποια στοιχειώδη συμπεράσματα από κατά καιρούς ελάχιστες φωνές των οπαδών της δραχμής. Ακόμα και το κόμμα του ΚΚΕ ποτέ δεν είναι ξεκάθαρο στο τι θέλει εκτός από το να διατυμπανίζει την εξουσία στο λαό χωρίς να προσδιορίζει και να ξεκαθαρίζει τους δρόμους που ακολουθούμε με συγκεκριμένο σχέδιο. Ακολουθεί και αυτό διαχρονικά το βλέπουμε και κάνουμε και αν μας τύχει, που το απεύχονται ενδόψυχα, θα το κοιτάξουμε. Δυστυχώς για άλλη μια φορά καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις με πολιτικές σειρήνες κατώτερες των περιστάσεων. Καλούμαστε να χαράξουμε δρόμους χωρίς ταγούς εμπιστοσύνης. Ένας αν υπήρχε και μόνο αυτή τη στιγμή δεν θα είχαμε αυτά το δίλλημα. Ένας μόνο που θα σήκωνε το ανάστημα και θα παρέσυρε την Ελληνική ψυχή. Ένας που θα ξέθαβε το ανάστημα ενός λαού που πληρώνει όλα τα τιμήματα χωρίς να τα γνωρίζει. Προσωπικά δέχομαι να πτωχεύσω, να πεινάσω αλλά αγωνιζόμενος για μια καλύτερη προοπτική. Δεν δέχομαι να φυτοζωώ παρακαλώντας και φιλώντας κατά διαστήματα χέρια και πόδια για να μου δώσουν μια ανάσα ζωής. Ή την παίρνω μόνος μου ή δεν μου αξίζει να βροντοφωνάζω ότι είμαι απόγονος δημοκρατικού λαού άρα έχω κάνει το χρέος μου και ζω με δουλοπρέπεια.


Σιγή ιχθύος

Επειδή μπήκαμε στην εβδομάδα των αποφάσεων. Αποφασίζω να επιβάλλω στον εαυτό μου σιγή ιχθύος για να παραμείνουν ανεπηρέαστοι γνωστοί και φίλοι από τις απόψεις μου (σιγά βέβαια και αν με άκουσαν ποτέ). Θα παρακολουθώ στα τηλεοπτικά κανάλια τις αντιπαραθέσεις για να περνάω την ώρα μου λόγω ελλείψεως άλλων μέσων ψυχαγωγίας (εξακολουθώ να παραμένω μαζοχιστής 5 ετών ή αστέρων). Γιατί θεωρώ την ψήφο προσωπικό μου δικαίωμα το οποίο θα το εκπληρώσω στο ακέραιο με αποφάσεις που έχω λάβει εδώ και αρκετά χρόνια πίσω (αν και είμαι πάντα με τους χαμένους). Γιατί δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση με ανθρώπους που εκτιμώ και σέβομαι τις θέσεις και απόψεις τους έστω και αν είναι απέναντι από τις δικές μου. Γιατί στο όποιο αποτέλεσμα θα είμαι και εγώ μέσα γιατί ζω και αναπνέω σε αυτή τη χώρα (σε αντίθεση με πολλούς που ζουν εδώ και ονειρεύονται πάντα το κάτι άλλο). Καλά αποτελέσματα σε όλους άσχετα αν η τελευταία αυλαία που θα πέσει αφορά το σύνολό μας κατά 100%.

Για όσους δεν θέλουν να καταλάβουν

Για όσους δεν το κατάλαβαν. Η συμφωνία έχει κλείσει εδώ και αρκετό καιρό. Όλα τα υπόλοιπα γίνονται υπό το πνεύμα της εσκεμμένης δημιουργικής ασάφειας που ξεκίνησε στο τέλος του Φεβρουαρίου. Γιατί; Απλά : 1ον Να αρχίσει η ΕΕ να δείχνει ότι υπάρχει πολιτική βούληση. 2ον. Να προετοιμαστούν τα κοινοβούλια των κρατών μελών στο να δεχθούν την ολοκλήρωση της ΕΕ με λήψη αποφάσεων εκλεγμένων και όχι τοποθετημένων τεχνοκρατών από το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. 3ον. Την σταδιακή απομάκρυνση του ΔΝΤ από την Ευρωπαϊκή Ήπειρο και όχι μόνο. 4ον. Την χάραξη ενός μοντέλου αντιμετώπισης κρίσεων εντός της ΕΕ. 5ον. Την αποδοχή από τα κράτη μέλη του ισομερισμού του κοινοτικού χρέους εις βάθος χρόνου μέχρι την καθιέρωση  του συντελεστού απόκλισης χρέους και κοπής νέου χρήματος. 6ον. Την προετοιμασία κεντρικού συστήματος διακυβέρνησης της ΕΕ με εκλεγμένους από τα κοινοβούλια των μελών κρατών. 7ον. Την προετοιμασία για την δημιουργία Ευρωπαϊκού στρατού για την φύλαξη των συνόρων και όχι μόνο.

Τέλος για τους δύσπιστους ας αναλογιστούν γιατί η οικονομική κρίση που ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια περίπου χτύπησε μόνο τις Νότιες χώρες, που βράζει το αίμα τους, και μάλιστα αυτές που έχουν τα σύνορά τους σε θαλάσσιο χώρο που είναι και τα ακραία σύνορα της ΕΕ. Σε αυτές θα γίνουν και οι μεγαλύτερες επενδύσεις των Βορείων χωρών σε ότι αφορά το εμπόριο, την διακίνησή του, τον τουρισμό, την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Αυτές τις ημέρες και η πλέον απρόβλεπτη χώρα του Νότου έγινε προβλέψιμη και με τη βούλα. Όποιος πιστεύει ότι έγινε τυχαία ή από συγκυρία αυταπατάται. Ποτέ ένα σχέδιο δεν είναι καλό αν είναι και προβλέψιμο. Εάν δεν υπήρχε η κρίση η Ευρώπη θα ήθελε άλλα 200 χρόνια για να καταφέρει να ενωθεί στην πράξη και όχι στα λόγια.


Αχ βρε Γερο-Νικολό γιατί γεννήθηκες πριν 500 χρόνια.

Τι και αν είχα χίλια μάτια και χίλια αυτιά. Πάλι δεν θα καταλάβαινα το αλαλούμ θέσεων και απόψεων των πολιτικών μας "ηγετών". Από την άλλη πριν αλέκτωρ λαλήσει και πριν καθίσει το κουρνιαχτό της αντιπαλότητας τους τα ΜΜΕ έντυπα και διαδικτυακά προβάλουν δημοσκοπήσεις αλλά και τηλεφωνικές συνομιλίες ηγετών με τόση "ακρίβεια" λες και έχουν καταπιεί ολόκληρο μαντείο ή το υπερδίκτυο του παγκόσμιου κοριού υποκλοπών. Με λίγα λόγια ρίχνουν στην πολιτική αρένα και τα τελευταία αποθέματα για την διατήρηση αλλά και την αύξηση της παραφροσύνης που πλανάται από πάνω μας. ¨Όποιο νόημα μπορεί να βγάλει κανείς από τη συνομιλία έξι εσώκλειστων παραφρόνων άλλο τόσο μπορεί να κατανοήσει για αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει ή θέλουν να μας περάσουν ότι διαδραματίζεται σε αυτή την άμοιρη τη χώρα μας. Αν ο Γερο-Νικολό (Μακιαβέλης) ζούσε στην εποχή μας και όχι πριν 500 χρόνια θα εμπλούτιζε κατά πολύ το έργο του ο Ηγεμόνας.

Εύχομαι να πέσω έξω

Τα γεωπολιτικά σε διεθνές επίπεδο έχουν ήδη δρομολογηθεί χωρίς αναστροφή. Οι ανακατανομές εδαφών, στην Ευρασία και όχι μόνο,από την γεωστρατηγική επιτελική μελέτη επί χάρτου μεταφέρονται στην πράξη με αργό αλλά σταθερό ρυθμό. Η Ευρώπη εθελοτυφλεί ή προσπαθεί να μείνει αμέτοχη ή είναι για άλλη μια φορά ανέτοιμη για να παίξει τον δικό της ρόλο στις εξελίξεις. ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα λειαίνουν τις ξιφολόγχες τους και εμείς ασχολούμαστε καθημερινά με το τι είπε ό ένας και ο άλλος για το Ευρωπαϊκό χρέος του 2%. Δεν υπονοώ ότι οι πολιτικοί μας ( οι λίγοι) τόσο εσωτερικά όσο και οι αντίστοιχοι της " Ενωμένης Ευρώπης" δεν το γνωρίζουν αλλά εκτιμώ ότι περιμένουν να οδηγηθούν από τις εξελίξεις παρά να δράσουν σε μια προσπάθεια επηρεασμού τους. Ο διεθνής τύπος περιέχει πληθώρα αναλύσεων για αυτό αλλά δυστυχώς σε εσωτερικές σελίδες μη ορατές και κατά το πλείστον μη αρεστές στο πολυπληθές κοινό τους. Μέχρι το 2019 τα πάντα θα έχουν περατωθεί ανεξάρτητα από τις εθνικιστικές κορώνες που κατά καιρούς ακούγονται ή θα ακουστούν.

Αυτά μόνο για προβληματισμό και έρευνα. Έρευνα ως προς τον απόηχο των τυμπάνων πολέμου που ακούγονται υπόκωφα εκπέμποντας ένα διαφορετικό ήχο από αυτόν που έχουμε εθιστεί στο άκουσμά τους από τους  δυο παγκόσμιους πολέμους. Ο οικονομικός πόλεμος απέτυχε και αναλαμβάνει αυτός των όπλων.


Το πιασάρικο του πράγματος

Το πιασάρικο του πράγματος

Εμείς οι παλαιοί δεν καταλαβαίνουμε τους νέους και αυτοί παραμένουν με τη πλάτη γυρισμένοι σε εμάς. Για αυτούς οτιδήποτε τους πάει στραβά, φταίνε οι μεγαλύτεροι. Για οτιδήποτε δεν καταλαβαίνουν, φταίνε οι μεγαλύτεροι που χρησιμοποιούν μια διαφορετική γλώσσα. Εμείς οι παλαιότεροι μιας και έχουμε διδαχτεί μια διαφορετική γλώσσα από αυτήν που μιλούν τα τέκνα μας και τα εγγόνια μας θεωρούσαμε και εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι είμαστε και οι πλέον κατάλληλοι για να διαμορφώσουμε το μέλλον τους. Δεν θέλουμε με κανένα τρόπο να παραδώσουμε τη σκυτάλη της ζωής στους νέους. Με υπομονή και εμμονή καταφέραμε να τους φέρουμε την ανεργία, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, το αδιέξοδο και γενικά το σκοτεινό μέλλον τους. Αυτές είναι οι διαπιστώσεις ενός μεσήλικα που έστω και τις ύστατες στιγμές της εφήμερης ζωής του κατάφερε να ξύσει την κεφαλή του και να αναρωτηθεί. Να αναρωτηθεί γιατί συμπεριφέρθηκε με αυτό τον τρόπο. Έψαξα, άκουσα, διερεύνησα όσο μπορούσα για να βρω μια απάντηση ή έστω μια δικαιολογία που να καλύπτει έστω και με στοιχειώδη τρόπο τις μέχρι σήμερα πράξεις μου.

Τι έκανα

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι οι νέοι μας περνούν τις περισσότερες ώρες τους κλικάροντας και σερφάροντας μέσα στο δαιδαλώδες διαδίκτυο. Συνομιλούν περισσότερο με τα μηνύματα των κινητών ακόμα και αν κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλο. Χρησιμοποιούν τα γκρίκλις με εκφράσεις και συντομεύσεις λέξεων που μας είναι παντελώς άγνωστοι ή ακατανόητοι. Εμείς με τη σειρά μας για να μη θεωρηθούμε οπισθοδρομικοί ακολουθήσαμε το δρόμο της τεχνολογίας και καταφέραμε να δεχθούμε την αντίδρασή τους με τη δημιουργία δικών τους πεδίων  που στην πλειονότητά τους μας είναι αποτρεπτική. Μπήκαμε στους χώρους της πνευματικής τους εκπαίδευσης με κομματικά λάβαρα και νοοτροπίες και μετατρέψαμε αρκετούς από αυτούς σε κλώνους πεπερασμένων και αποτυχημένων πολιτικών πεποιθήσεων.

Αναζήτησα τη νεολαία μέσα στον ηλεκτρονικό τύπο και διαπίστωσα την απουσία της. Ο χώρος έχει καταληφθεί από μεσήλικες που τους αρέσει να τρομολαγνούν, να συμπεριφέρονται ως κριτές των πάντων, να περνούν τα εσώψυχά τους καμαρώνοντας κιόλας για αυτά. Την αναζήτησα στις επιστημονικές σελίδες παντός πεδίου και συνάντησα πάλι μεσήλικες. Την αναζήτησα σε σελίδες έρευνας και απογοητεύτηκα. Την αναζήτησα σε παράξενες και μεταφυσικές και βρήκα αρκετή. Την αναζήτησα σε μουσικές και βρήκα άλλη τόση. Την αναζήτησα σε σελίδες τατου και βρήκα αρκετή (νεολαία), σε βιντεοπαιχνίδια μεγάλη προσέλευση.

Τι έμαθα

Όπου υπάρχει απουσία νεολαίας υπάρχει κάτι κοινό. Αυτό το κοινό είναι η ορολογία και η γλώσσα επικοινωνίας και γραφής. Ο καθένας που αρθρογραφεί χρησιμοποιεί μια ορολογία που θέλει να τον χαρακτηρίζει για τη μόρφωση που διαθέτει και μάλιστα την υπερθεματίζει μετατρέποντας την σε δυσνόητη και ακαταλαβίστικη για τον κοινό νου. Είναι σαν να προσπαθείς να καταλάβεις τη συνομιλία των γιατρών πάνω από το κεφάλι του πονεμένου ασθενή παρουσία συγγενών. Είναι σαν να προσπαθείς να καταλάβεις τι συζητούν οι νομικοί ή οι συνταγματολόγοι μεταξύ τους, είναι σαν να προσπαθείς να καταλάβεις μια συνομιλία αστροφυσικών, πυρηνικών φυσικών, μαθηματικών, φιλοσόφων και διπλωματών. Όλα αυτά δεν είναι πιασάρικα για τη νεολαία μας. Είναι ξένα προς αυτούς γιατί εμείς το θελήσαμε. Δεν λέω ότι πρέπει να ξεχάσουμε τις ρίζες της γλώσσας μας αλλά προς Θεού μη τους οδηγούμε και στον αντίθετο δρόμο. Θα μπορούσαμε να γράφουμε και να τους μιλάμε πιο απλά, πιο κατανοητά και ας περικόψουμε μερικές λέξεις. Ας προσπαθήσουμε να τους τις περάσουμε με το να τους κεντρίσουμε το ενδιαφέρον. Παράδειγμα. Τους μιλάς για ένα θέμα που τους ενδιαφέρει με τον πιο απλό τρόπο που μπορείς προσπαθώντας να γίνεσαι κατανοητός. Μέσα από τη συνομιλία τους πετάς και μια λέξη δική σου να αιωρείται. Να είστε σίγουροι ότι θα σας ρωτήσουν τι σημαίνει. Με υπομονή εξηγήστε τους και από εκεί και ύστερα θα τη χρησιμοποιούν. Δεν φταίει η νεολαία μας για το περιορισμένο λεξιλόγιο τους. Εμείς τους οδηγήσαμε εκεί με την άγνοιά μας οι περισσότεροι. Εμείς που δεν καθίσαμε δίπλα τους στα πρώτα τους βήματα στη μάθηση με ένα ερμηνευτικό λεξικό πάνω στο γραφείο ή στο τραπέζι. Όχι, για αυτούς αλλά για εμάς για να τους δείξουμε το δρόμο. Εμείς που για να περάσουμε καλύτερα ως δάσκαλοι στο ωράριό μας δεν δείξαμε υπομονή και επιμονή στη μάθηση αλλά βολευτήκαμε στο να κάνουμε τους «καλούς», τους «δύστροπους», τους «απόμακρους», τους «αυστηρούς». Εμείς που ως γονείς επαναπαυτήκαμε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που με τις συνεχείς αλλαγές του έγινε παιδευτικό. Εμείς που πρώτα εμείς αφήσαμε ο καθένας τα παιδιά του να αποκομίσουν παραστάσεις και απόψεις από άγνωστα πνευματικά μυαλά.

Εμείς λοιπόν καλούμαστε να μάθουμε μια νέα γλώσσα. Όχι, γιατί μας αρέσει, κάθε άλλο, αλλά για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε επικοινωνία με τη νεολαία μας. Πρέπει να την κάνουμε πιο πιασάρικη για τα αυτιά τους και να τους οδηγήσουμε προς τις ρίζες των λέξεων. Προσέξτε! Δεν κάνουμε ζημιά. Ότι και να γίνει η νεολαία μας όταν θα μπει στην παραγωγική τάξη θα χρησιμοποιήσει τη γλώσσα μας με τις ρίζες της αλλά αφενός θα έχει λιγότερες ελλείψεις να καλύψει και αφετέρου θα έχει διδαχθεί για να επικοινωνεί με τους δικούς της απογόνους. Αν νομίζετε ότι γράφω χαζομάρες και ασυναρτησίες ας βάλει κάποιος το παιδί του ή το εγγόνι του να του διαβάσει και να του εξηγήσει μια παράγραφο από την ιστορία των Ελλήνων του Παπαρηγόπουλου εκδόσεως 1963, μια σελίδα από την Νέα Γενική Ιστορία των Ελλήνων εκδόσεως1975, μια σελίδα από εκδόσεις της ίδιας περίπου εποχής ή έστω τουλάχιστον μια σελίδα από το Ευαγγέλιο στο οποίο όλοι μας ορκιζόμαστε και προσευχόμαστε.