konpapas Κωνσταντίνος Παπανικολάου
Δυτική Αττική

Προτιμώ την αλήθεια όσο σκληρή και να είναι γιατί έτσι γνωρίζω και ετοιμάζω την άμυνά μου.


Συνέντευξη με ντενεκέδες

Από όλους λίγο πολύ έχουν πάρει συνεντεύξεις. Εγώ αποφάσισα να κάνω μια αλλαγή. Πήρα συνέντευξη από δυο ντενεκέδες. Αφού κάθισα απέναντί τους, είπα:

Συμπαθέστατοι ντενεκέδες μου και γυρίζοντας λίγο το κεφάλι προς τα δεξιά, συνέχισα προς τον ένα. Σε ακούω να λες ότι τώρα τελείωσαν τα δύσκολα και μετά από επίπονες και κοπιαστικές προσπάθειες στις συνεχείς διαπραγματεύσεις κατάφερες  να δούμε φως. Το φως που θα πέσει άπλετο πάνω σε όλη τη χώρα και θα φωτίσει την ανάπτυξη. Αυτή που ήρθε αλλά δεν την βλέπει ο διπλανός σου (αριστερά καθήμενος) και  επιπλέον με τη στάση του τρομοκρατεί τις διεθνείς αγορές. Τα δεινά που ήρθαν και έρχονται αφενός οφείλονται σε αυτή την αριστερίστικη στάση και  αφετέρου, καθώς λες, δυσχεραίνει τις διαδικασίες εξόδου από τα μνημόνια και οδηγεί τη χώρα σε πιστωτικό γεγονός και σε πισωγύρισμα περασμένων δεκαετιών επαναφέροντας τα παλαιά κατεστημένα. Δηλαδή αυτά που μας οδήγησαν εδώ. Άσε δε που πετά, ο αριστερός σου καθώς λες, στον κάλαθο των αχρήστων τις θυσίες ενός ολόκληρου λαού. Αυτός είναι που θα μας βάλει στη δύνη της Αργεντινοποίησης. Αυτός είναι που θα επαναφέρει τη δραχμή. Αυτός είναι που θα μας φέρει στην διεθνή απομόνωση. Αυτός είναι που δεν θέλει ανάπτυξη. Αυτός είναι που θα φύγουν οι καταθέσεις από τις τράπεζες. Αυτός είναι που δεν έχει κανένα αναπτυξιακό πρόγραμμα παρά μόνο υπόσχεται παροχές. Μετά γύρισα ελαφρά προς τα αριστερά απευθυνόμενος προς τον άλλο. Σε ακούω πως θα σκίσεις τα μνημόνια μέσα σε μια νύχτα. Θα καταργήσεις αυτά που έγιναν με ένα νόμο. Θα επαναφέρεις όλους τους απολυθέντες. Θα δώσεις φως νερό και τηλέφωνο σε όσους τα έχουν στερηθεί. Θα λογοδοτήσουν όλοι όσοι έκαναν κακό με την πολιτική τους. Θα διαπραγματευτείς από μηδενική βάση. Θα κρατικοποιήσεις τις τράπεζες. Λες ότι δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις μέχρι εκατό χιλιάδες γιατί αφενός είναι εγγυημένες από την ευρωπαϊκή τράπεζα ( αυτή που κατηγορείς) αλλά και αφετέρου οι τράπεζες έχουν περάσει επιτυχώς τα κρας τεστ (αυτών που κατηγορείς). Λες ότι θα φτιάξεις περιουσιολόγιο και ο καθένας θα φορολογηθεί σύμφωνα με αυτά που έχει. Ο έχων πολλά θα πληρώσει πολλά, Ο έχω λίγα θα πληρώσει λίγα βάσει ενός συντελεστή που και εσύ δεν ξέρεις ακόμα ποιος θα είναι και πόσο θα είναι. Λες ότι αυτοί που θα αποκρύψουν στοιχεία θα τους δεσμεύεται η περιουσία. Λες ότι έχεις ωριμάσει για να αναλάβεις τις ευθύνες της διακυβέρνησης και οι συνιστώσες σου αν και ανήκουν στο πλαίσιο της δημοκρατικής πολυφωνίας θα ακολουθήσουν μια και μόνο γραμμή. Λες ότι θα χτυπάς το νταούλι και τον ζουρνά ή τη λύρα και οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλη. Λες ότι θα ξημερώσει μια άλλη ημέρα, αυτό είναι βέβαιο γίνεται δισεκατομμύρια χρόνια τώρα, και θα ζήσουμε δημοκρατικά. Λες πολλά θα που είναι λιγάκι δύσκολο συνυπάρξουν.

Λοιπόν ...τι έχεται να πείτε για αυτά;

Τι να μου πείτε άλλωστε αφού φαίνεστε τι είστε! Είστε ξεγάνωτοι! Άντε πρώτα να γανωθείτε και εδώ είμαστε. Σας περιμένω!


Πρόεδρος μα ποιος Πρόεδρος

Πριν μερικά χρόνια φώναζες στο δρόμο πρόεδρε και γύριζαν όλοι. Άλλοι από περιέργεια, άλλοι επειδή ήταν πρόεδροι σε συλλόγους, σε καφενεία, σε συνελεύσεις πολυκατοικιών και άλλα. Σήμερα φωνάζεις πρόεδρε και δεν γυρίζει κανείς. Γιατί άραγε; Μήπως και αυτός ο τίτλος πολυχρησιμοποιήθηκε και έχασε την αίγλη και το κύρος που του αναλογούσε; Σήμερα ζούμε τις ημέρες που πρόεδρο αναζητείς και πρόεδρο δεν βρίσκεις. Τι και αν κτυπούν τα τηλέφωνα! Τι και αν πυρακτώνονται τα κινητά με τα e-mail! Τι και αν οι κρυφές συνεστιάσεις έγιναν περισσότερες από τα συσσίτια της εκκλησίας! Τι και αν άλλοι ελπίζουν να τον εκλέξουν και άλλοι ελπίζουν στο να καεί η υποψηφιότητα! Το ερώτημα παραμένει το ίδιο. Γιατί δεν βρίσκουν πρόεδρο; Οι μεν ξεχωρίζουν το πρόσωπο και αναφέρονται στη συνέχιση των θεσμών και οι δε ξεχωρίζουν το θεσμό και αναφέρονται στις πολιτικές απόψεις τους και μόνο. Την απάντηση ποιος είναι σε θέση να την πει; Εκτιμώ ...κανείς! Θα αποτολμήσω μια απάντηση δια ερωτήσεως. Μήπως ο οποιοσδήποτε πρόεδρος αισθάνεται ως διακοσμητικό στοιχείο ενός συστήματος που τον θέλει για να εισπράττει το γενικό ανάθεμα καθόσον δεν του παρέχεται η δυνατότητα της αυτοτελούς κρίσης και ανάληψης ευθυνών παρά του παραχωρείται στο ακέραιο μόνο η υπογραφή των κατεπειγουσών νομοθετημάτων;   


Ένα ανέκδοτο για τις φαντασιώσεις μου

Επειδή η πολύ σκέψη τρώει τον αφέντη θα γράψω ένα ανέκδοτο για τις φαντασιώσεις των απόψεών μου. Ο νόμος της φύσης δεν αλλάζει. Έτσι και αλλιώς τα "παπαγαλάκια" θα συνεχίσουν να τσιρίζουν, τα "μοσχάρια" να μουγκρίζουν, τα "προβατάκια" να μηρυκάζουν και να βελάζουν, οι "πολίτες" να ψηφίζουν και οι συνταξιούχοι να "κουφαίνονται" με αυτά που τους συμβαίνουν!. Ας αναλογιστεί κάποιος, που τον αγγίζει, ότι: Με τη μεθοδευμένη επικείμενη συνεχής εναλλαγή της εξουσίας οι όποιες τροποποιήσεις τοποθετούνται στις καλένδες και ότι τα μελλοντικά συνταξιοδοτικά γίνονται διεκδικήσιμα μόνο κατά την κρίση στη Δευτέρα Παρουσία. Αυτά είναι μια άποψη και όποιος έχει αντίρρηση μπορεί κάλλιστα να το συζητήσει μελλοντικά μαζί μου ενώπιον του Αγίου Πέτρου.

Σκέφτομαι αλλά και τι σκέφτομαι!

Σκέφτομαι: Αν δεν εκλεγεί πρόεδρος! Αν τα αποτελέσματα των εκλογών,που θα προκύψουν λόγω αυτού,επιβάλλουν ζυμώσεις για σχηματισμό νέας κυβερνητικής συμμαχίας! Αν η νέα κυβέρνηση θα καταφέρει να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά χωρίς να καεί η ίδια αλλά και αυτά (τα κάστανα) αν θα αρέσουν ως επιδόρπιο στην Άγγελα και στον Σόι - μπλέ ! Αν οι αγαπητοί μας γείτονες θα παραμείνουν απαθείς θεατές βλέποντας το καράβι η Ελλάς να παραδέρνεται ακυβέρνητο! Αν οι αγαπητοί μας σύμμαχοι Αμερικάνοι θα ενδιαφερθούν να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες ισορροπίες στην περιοχή ή θα επωφεληθούν προς άγρα των κοιτασμάτων! Αν και πόσα από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατανοήσουν τα προβλήματά μας ή θα γυρίσουν της πλάτη τους αφήνοντας τα διάφορα όρνεα που καραδοκούν να γευθούν τα οποιαδήποτε " φιλέτα " της χώρας που θα παραπαίει! Αν έστω και μερικές εκατοντάδες κάτοικοι αυτού του πλανήτη θα συγκινηθούν για το κατάντημα των ανθρώπων που ζουν εδώ ή θα ακολουθήσουν την ίδια πεπατημένη πρακτική της λογοτεχνικής αντίδρασης! Αν θα είμαι σε θέση να παραμένω ταπί και ψύχραιμος  τραβώντας τις άδειες τσέπες μου ακούγοντας ότι έρχεται, ήρθε η ανάπτυξη και εγώ να μην τη βλέπω! Αν θα καταφέρω αυτά και άλλα πολλά να τα συμπτύξω σε ένα χαρτάκι για να το ρίξω στις επερχόμενες κάλπες με βαριά ή αεράτη συνείδηση!


Πάρε και εσύ μια offshore για να γίνεις αδιάφθορος

Η καταλληλότερη συνταγή για μαγκιές. Μπαίνεις σε μια ή φτιάχνεις μια δική σου και καθάρισες με όλα. Από εφορίες, μίζες, ρουσφέτια, ξεπλύματα. Εξάλλου δεν είναι και πρωτόγνωρο το κόλπο. Χρόνια τώρα εφαρμόζεται μέσω των χωρών τύπου Παραδείσου. Κάτι χώρες μικρές υπεράκτιες ή σχετικά μεγαλύτερες που δίνουν αυτό το δικαίωμα, με το αζημίωτο βέβαια, στα απανταχού πλάτη και μήκη επιχειρηματικά καλόπαιδα. Τώρα θα μου πείτε μα είναι νόμιμα όλα αυτά. Βέβαια και είναι νόμιμα όπως νόμιμος είμαι και εγώ που συνεισφέρω με τον κοπιαστικό όβολό μου για να στηρίξω τη χώρα που μένω, επιχειρώ, ψηφίζω και ψηφίζομαι. Νόμιμο μεν αλλά ανήθικο δε όταν τα μέτρα και τα σταθμά δεν είναι τα ίδια στη χώρα που συμβιώνουμε μαζί. Αυτό το καλόπαιδο με ανταγωνίζεται με αθέμιτα μέσα. Αυτός βρίσκει όλες τις πόρτες ανοικτές, αυτές που εγώ δεν πρόκειται να τις ανοίξω ποτέ. Αυτός εξασφαλίζει τα παιδιά του τα εγγόνια του και τα δισέγγονά του και εγώ κοιτάω κάθε ημέρα το πορτοφόλι μου για να δω τι περισσεύει για να ταΐσω τα παιδιά μου. Αυτός πηγαινοέρχεται όπου θέλει, σε όποια μέρη της γης επιθυμεί στα οποία εγώ ούτε σε καρτ ποστάλ δεν μπορώ να δω. Αυτός έχει τρανταχτεί περιουσία, ίσως και με τα περισσότερα ακίνητα από τον καθένα μας και εγώ πασχίζω να διατηρήσω ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μου ξεπληρώνοντάς το για δυο ζωές και βάλε. Είναι νόμιμος δεν λέω, γιατί αυτός έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζει το νόμιμο με αυτά που ψηφίζει ό ίδιος για την πάρτι του και για το ομοειδές σινάφι του. Εγώ απλά περιμένω μήπως και αφήσουν που και που κανένα παραθυράκι του νόμου για να μπορέσω να διεκδικήσω το οποιοδήποτε νόμιμο αρμεγμένος από τον εκάστοτε νομικό εκπρόσωπο μου. Νόμιμος είναι όταν δεν πληρώνει χαράτσι για τη στέγη που μένει αφού αυτή ανήκει σε offshore ενώ εγώ παίρνω τη βούλα του φοροφυγά αν δεν μπορώ να πληρώσω μια και μόνο δόση του. Νόμιμος είναι και αυτός που περιδιαβαίνει τους ελεγχόμενους για ασφάλεια δρόμου μέσα σε πολυτελή αυτοκίνητα και νόμιμος είμαι και εγώ που περπατώ στα στενοσόκακα βλέποντας συνανθρώπους μου να κοιμούνται στο δρόμο και να σιτίζονται από τους κάδους των απορριμμάτων. Όλοι είμαστε νόμιμοι αλλά με διαφορετική οπτική. Όχι, τη δικιά μου αλλά τη δικιά του! Αυτή την οπτική που για να αναρριχηθεί στα αξιώματα χρειάζεται τη δική μου την ψήφο φορτώνοντάς με και με ενοχές για την κατάντια της χώρας που μένω ώστε εκπροσωπώντας με να τη σώσει από εμένα που είμαι διεφθαρμένος. Τι να κάνω λοιπόν; Να φτιάξω και εγώ μια offshore για να γίνω αδιάφθορος; Μα και αυτό να επιδιώξω πάλι δεν μπορώ να κάνω τίποτα γιατί δεν υπάρχει Παράδεισος υπεράκτιος που να δέχεται offshore με επένδυση στη φτώχια!


Το τρένο του σκότους και το υφαντό της Πηνελόπης

Το τρένο του σκότους και το υφαντό της Πηνελόπης

Δυο έννοιες που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους εκτός αν μιλάμε για τη χώρα μας.

Ο Όμηρος στη Οδύσσεια μας αναφέρει το τέχνασμα της γυναίκας του Οδυσσέα της Πηνελόπης που την ημέρα ύφαινε και το βράδυ ξήλωνε για να κερδίσει χρόνο στην επιλογή του μνηστήρα. Ένα τέχνασμα ως υλοποίηση σκέψης προς αποφυγή ενός δυσάρεστου γεγονότος. Στο έπος καλά ταιριάζει. Στη χώρα μας όμως πως; Και όμως, πηγαίνει γάντι με την εφαρμοζόμενη πολιτική των ντόπιων πολιτικών δυνάμεων. Πλέκουν καθημερινά σενάρια καθαρά και μόνο για να επισημάνουν την αντιπαλότητα τους στα σενάρια των υποτιθέμενων προγραμμάτων που εξαγγέλλουν ως ανάπτυξη, ως διαρθρωτικές ή δημοσιονομικές αλλαγές οι εκάστοτε πολιτικοί αντίπαλοι που κυβερνούν. Το βράδυ με σύμμαχο το σκότος και της αρεστές σε αυτό κρυφές και αόρατες κινήσεις όλοι μαζί τα τροποποιούν για την επόμενη ημέρα. Την επόμενη ημέρα που έχουν σφυγμομετρήσει τα υπέρ και τα κατά των αφουγκράσεων της ψηφοθηρικής πελατείας τους. Αυτό γίνεται χρόνια τώρα σε αυτή τη χώρα με αποτέλεσμα να παραμένουμε συνεχώς άπραγοι και στάσιμοι στις εξελίξεις που μας περιτριγυρίζουν.

Όσον αφορά το τρένο του σκότους σε αυτό ταξιδεύει όλη η χώρα μέσα σε ένα μαύρο  τούνελ που ποτέ δεν μας οδηγεί σε ξέφωτο. Το τρένο αγκομαχά, οι επιβάτες δυσανασχετούν και όλα τα υλικά και ψυχικά που κουβαλά μαζί του κοιτούν πάντα για ένα φως στο βάθος που δεν έρχεται ποτέ. Αυτά τα δυο είναι πλέον αλληλένδετα και δεν δύναται να διασπαστούν. Τι και αν προσπαθούν να επιβάλλουν τομές και ανατροπές τα ξένα συμφέροντα. Τι και αν απειλούν την εδαφική ακεραιότητα. Τι και αν σε οδήγησαν σε ένα οικονομικό χρέος γενεών και γενεών. Τι και αν σου υφάρπαξαν και την τελευταία αξιοπρέπεια που είχες. Τίποτα από αυτά δεν μπόρεσε να επηρεάσει την πολιτική σκέψη και την εφαρμογή της που μας οδηγεί χρόνια τώρα από το πουθενά στο τίποτα. Υπάρχουν οι φωνές που παροτρύνουν τους μεν και τους δε να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να προσπαθήσουν να δουν τι τους ενώνουν ως Έλληνες και να αφήσουν στην άκρη για λίγο έστω αυτά που τους χωρίζουν που στην ουσία είναι και τα φρένα για την οιανδήποτε ανάπτυξη και καλυτέρευση της χώρας. Ένα τίποτα στο πουθενά. Ένα σκοτεινό τρένο που μεταφέρει την κάθε Πηνελόπη για να υφαίνει και να ξηλώνει το υφαντό της.


Ένας πατέρας παλιάς κοπής (ανέκδοτο)

Ένας πατέρας μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του χωρίς να χτυπήσει την πόρτα. Με το που βλέπει την κόρη του ξαπλωμένη ανάσκελα με το δονητή στο χέρι κλείνει την πόρτα αθόρυβα και φεύγει. Την άλλη ημέρα το πρωί η κόρη ακούει ένα περίεργο θόρυβο να έρχεται από σαλόνι. Πηγαίνει προς τα εκεί και βλέπει τον πατέρα της να κάθεται στον καναπέ και πάνω στο γυάλινο τραπεζάκι του σαλονιού να υπάρχουν ένα μπουκάλι ουίσκι, δυο μισογεμάτα ποτήρια και ο δονητής. Τι κάνεις εδώ μπαμπά; Τον ρωτάει απορημένη η κόρη. Ο πατέρας γυρίζοντας ελαφρά το κεφάλι της απαντά. Δεν βλέπεις κόρη μου, τα πίνω με τον γαμπρό μου! 


Στη χώρα του αλαλούμ

Ζω ή μάλλον κάνω μεγάλη προσπάθεια για να πείσω τον εαυτό μου ότι ζω. Θα με καταλάβει μόνο ένας συνάνθρωπος που έχει επισκεφθεί και έχει ζήσει τουλάχιστον δέκα ημέρες σε μια από τις ρεαλιστικά αναπτυγμένες χώρες. Εδώ τα πάντα κυλούν στη σφαίρα της αυθαιρεσίας, της απρογραμματισιάς και της αρπακτής. Ας αναρωτηθεί κάποιος για κάτι που λειτουργεί ομαλά και δεν είναι μηχάνημα, αν και για αυτό διατηρώ μια σχετική επιφύλαξη γιατί κανένας δεν ξέρει κατά πόσο είναι και αυτό πειραγμένο. Μάθαμε από τα πρώτα βήματα της μάθησης, κοινωνικής και πνευματικής, να λειτουργούμε στο καθεστώς της γνωριμίας, του ρουσφετιού και του κάτι τις που πρέπει να δώσεις για να πάρεις. Μια συνεχή ανταλλαγή υπηρεσιών και χρηματισμού στο όνομα του δήθεν φιλότιμου που ίσχυε μόνο σε αυτούς που δεν ήταν μεγαλύτεροι, ομορφότεροι, εξυπνότεροι. Κατέχεις μια θέση. Τότε όλοι κάτω από εσένα δεν πληρούσαν τα παραπάνω κοσμητικά επίθετα και έβγαζες πάνω τους όλο τον αυταρχισμό της εξουσίας που είχες. Μάθαμε να είμαστε αμόρφωτοι κοινωνικά και μαθησιακά. Σε εκπαίδευαν μόνο σε αυτά που τους εξυπηρετούσαν και στα υπόλοιπα κρατούσαν την κουβέρτα ως εφτασφράγιστο μυστικό. Οι παλαιότεροι καταλαβαίνουν τι εννοώ. Για τους νεώτερους διευκρινίζω ότι η κουβέρτα αντιπροσώπευε τον σκοταδισμό στη γνώση είτε ήταν θεωρητική είτε ήταν πρακτική. Όλα πήγαιναν καλά γιατί κανείς μα κανείς δεν ασχολείτο με την ουσία και τη νόμιμη διαδικασία. Το παραμικρό να ήθελες να κάνεις έπρεπε να έχεις τον κατάλληλο άνθρωπο. Αυτός ο άνθρωπος ήταν χωμένος παντού. Έλυνε και έδενε τα πάντα με το αζημίωτο βέβαια. Αν ήσουν εξαίρεση και πήγαινες να κάνεις κάτι μόνος σου ... τότε αλλοίμονο σου. Εκτός από τους ορόφους που ανεβοκατέβαινες ως δεκαθλητής σου την έλεγαν και από πάνω. Ρε εσύ που ζεις. Εδώ είναι Ελλάδα. Προσγειώσου και μη πας με το σταυρό στο χέρι. Βρες τον κατάλληλο άνθρωπο για να κάνεις τη δουλειά σου. Οι αμετανόητοι σταυροφορήτες περίμεναν στην ουρά και έβλεπαν τον κουτοπόνυρο ελληνάρα να προσπερνά τους πάντες με κάποια γνωριμία ή μέσω μεσάζοντα. Τα παραδείγματα που έχει ζήσει ο καθένας από εμάς ...αμέτρητα.

Κάποια στιγμή έφθασε και στη χώρα μας ο εκσυγχρονισμός. Η νέα τεχνολογία. Όλοι έτρεξαν και άδραξαν την ευκαιρία να καρπωθούν τις εύκολος λύσεις που προσέφερε αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το τεχνοοικονομικό τους κόστος. Ποιος να ασχοληθεί να μάθει τώρα για αυτά τα μηχανήματα του διαβόλου. Έτσι τα αποκαλούσαν στην καλύτερη των περιπτώσεων. Πόσες και πόσες εργατοώρες δεν ανάλωσα στην δουλειά μου στο δημόσιο για να πείσω τους υφισταμένους μου από το 1985 μέχρι και το 2002 ότι ο υπολογιστής θα τους κάνει τη ζωή τους περισσότερο εύκολη εγκαταλείποντας τη γραφομηχανή και τις μουτζούρες της. Η άρνηση ήταν κάθετη. Δεν ασχολούνταν με τα μηχανήματα του διαβόλου. Μόλις όμως εφευρέθηκε το επίδομα του υπολογιστή όλοι τους μα όλοι τους έτρεξαν να παρακολουθήσουν τα ανάλογα σεμινάρια για να την κάνουν κοπάνα και μετά να καρπωθούν το χρήμα. Όσο για την εφαρμογή στην πράξη; Μα τι λέτε τώρα εξακολουθούσαν την παλαιά πεπατημένη εξορκίζοντας την τεχνολογία του διαβόλου. Αλλά το επίδομα -επίδομα. Οι καινούριοι  και οι παλαιοί υπολογιστές αράχνιαζαν στις αποθήκες ή πάνω στα γραφεία πάντα καλυμμένοι με τα σκέπαστρά τους τα οποία τα αφαιρούσε που και που η καθαρίστρια για να τα καθαρίσει με το vitex και το Ajax. Αυτά της είχαν πει, αυτό έκανε και η δόλια. Κατά τα άλλα ... τα χρήματα έρρεαν για την αγορά νέας τεχνολογίας για να τα χαίρεται η σκόνη, μούχλα και τα τρωκτικά. Πιστεύω ότι και σε άλλες δημόσιες εργασίες το ίδιο θα γινόταν. Τα πάντα διέφεραν στον ιδιωτικό τομέα, όχι σε όλον βέβαια αλλά μόνο στις μεγάλες επιχειρήσεις που σέβονταν το κύρος τους. Εκεί τα πάντα διέφεραν και από χώρο εργασίας αλλά και από τις συνθήκες. Το δημόσιο εξακολουθούσε μέχρι και πρότινος να σέρνεται στο άρμα της αραχτής και του σλόγκαν «μόνο τα ρολόγια και οι χαζοί δουλεύουν»! Χωρίς να το καλοκαταλάβουμε φτάσαμε με γοργούς ρυθμούς στο σήμερα. Στο σήμερα που δεν γίνεται τίποτα  χωρίς την τεχνολογία του διαβόλου. Αλλά και σήμερα που λειτουργούν τα μηχανήματα σταμάτησε να λειτουργεί και ανθρώπινος παράγοντας. Έπεσε το ιντερνετ, σταματούν τα πάντα. Διακοπή ρεύματος, άντε περίμενε μέχρι να επανέρθουν τα μηχανήματα σε λειτουργία. Όλα είναι πλέον on line εκτός από τα μυαλά του ανθρώπου που έχει αποσυντονιστεί πλήρως. Αποσυντονίστηκε γιατί δεν έχει μάθει να ορίζει αυτός την τεχνολογία αλλά εκμεταλλεύεται μόνο αυτό που του παρέχει αυτή. Έχει γίνει ένα άβουλο πλάσμα που περιμένει από το μηχάνημα να του πει τι θα κάνει. Πότε θα ανοίξει το σύστημα taxis net για να πληρώσει, να διορθώσει, να υποβάλει τις δηλώσεις του ή ακόμα και για να πάρει επιστροφή χρημάτων. Πας στην τράπεζα για να πληρώσεις και εύχεσαι να μην έχει πέσει το σύστημα ή να μην γίνει διακοπή ρεύματος. Περιμένεις ανταλλάσοντας βλέμματα με τον υπάλληλο και αυτός με τον υπολογιστή του. Αυτά είναι βέβαια τα ανώδυνα. Για σκεφτείτε όμως και τους ανθρώπους με την κάποια εξουσία. Καλούνται να διαβάσουν μέσα σε χρόνο ρεκόρ έντυπα ή ηλεκτρονικά έγγραφα εκατοντάδων σελίδων και να τα υπογράψουν. Πολλοί από αυτούς σιγά μη σκάσουν. Αραδιάζουν φαρδιά πλατιά την υπογραφάρα τους από κάτω δικαιολογώντας τον εαυτό τους με το ότι το έχουν διαβάσει οι αρμόδιοι υφιστάμενοί του άρα περιττό να το μελετήσει και αυτός. Μια ματιά μόνο και στο επόμενο. Αυτή η διαδικασία μπορεί εφήμερα να είναι ανώδυνη για τον υπογράφοντα αλλά γίνεται επώδυνη για αυτούς που θα το εισπράξουν. Όταν αυτός που το εισπράττει είναι ο λαός, τότε είναι που κλαίμε με μαύρο δάκρυ. Κλαίμε πιστέψτε το. Κλαίμε γιατί ορισμένοι υπογράφουν χωρίς να διαβάζουν. Εφαρμόζουν χωρίς να ξέρουν το τι και το πώς. Επιβάλλουν χωρίς να αισθάνονται τις συνέπειες γιατί έχουν πλέον σταθεί μόνο απέναντι σε μηχανές άψυχες και έχουν ξεχάσει τι πάει να πει το πως λειτουργεί ο άνθρωπος που διαθέτει ψυχή, σώμα και αίμα.


Τα τρία κακά της μοίρας μας

Τα τρία κακά της μοίρας μας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα είναι:

-       Συγκυβέρνηση. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

-       Αντιπολίτευση: ΣΥΡΙΖΑ

-       Μιντιακό πυροτέχνημα: ΠΟΤΑΜΙ

Αν χρησιμοποιήσουμε την κοινοβαρβαρική διάλεκτο: Μπρος γκρεμός, πίσω ρέμα και στη μέση το ποτάμι.

Ας δούμε το καθένα με τη σειρά του.                                                                              

Συγκυβέρνηση: Αποφασίζουν χωρίς εμάς για εμάς φορτώνοντας όλα τα δεινά των τελευταίων 40 χρόνων της ατασθαλίας των πολιτικών επιλογών πάνω μας. Με λίγα λόγια : Σας κάναμε τα χατίρια  ,διορίσαμε εσάς και τα παιδιά σας σε θέσεις αραχτές, φάγατε καλά και ήρθε η ώρα να πληρώσετε το λογαριασμό που δημιουργήσαμε εμείς για εσάς. Τα κακά των επιλογών τους  τα έχουμε νοιώσει όλοι μα όλοι καλά στο πετσί μας χωρίς αμφιβολία. Τα καλά τους, τουλάχιστον τα 4 τελευταία χρόνια, είναι ότι ως συνεπείς εντολοδόχοι συναποφάσισαν το « ως εδώ και μη παρέκει». 'Άρχισαν, χωρίς να αναλύσω με τον ποιο τρόπο, να εφαρμόζουν μια σκληρή πολιτική γραμμή, αδιαφορώντας για το εμφανές πολιτικό κόστος  για να δημιουργήσουν ένα νέο στάτους ύπαρξης της χώρας προς όφελος της παγκόσμιας κλίκας των συμφερόντων. Βέβαια μέσα σε αυτό το πρόγραμμα καλούμαστε να αποδεχθούμε πρακτικές και θεωρητικές εφαρμογές εφάμιλλες με τις εδώ και δεκαετίες εφαρμογές των  ας πούμε προηγμένων χωρών της ευρωπαϊκής κοινότητας και όχι μόνο. Πονέσαμε, αγανακτήσαμε, ματώσαμε και σίγουρα άλλαξαν την καθημερινότητα μας. Το που θα καταλήξουμε είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς με ασφάλεια. Το μόνο βέβαιο είναι το ότι γίνεται, γίνεται μετά από εφαρμογή ενός σκληρού προγράμματος που δεν επιτρέπει πισωγυρίσματα σε κανέναν, ακόμα και των εντολοδόχων.

Αντιπολίτευση: Τρεις λαλούν και ένας δεν ξέρει να χορέψει. Ένα αλαλούμ ανακοινώσεων και υποσχέσεων χωρίς βάσεις απλά για να είναι αρεστά στα αυτιά των άλλοτε καλοβολεμένων αυτοχθόνων που είχαν μάθει να ζουν με δανεικά και αγύριστα πουλώντας μαγκιές « του ποιος είμαι εγώ ρε», «περαστές χρυσές αλυσίδες σε καρπούς και λαιμούς που έδειχναν της ευημερία της αμορφωσιάς και ακοποσιάς», «φουσκωτά πορτοφόλια μίζας, λαμογιάς και δανεικών». Από πρόγραμμα μηδέν. Πολιτική σκοπιμότητα ...υπό το μηδέν. Σκοπός: Ας πάρουμε την εξουσία και βλέπουμε μετά πάνω στην πλάτη του καμπούρη. Επίμονες προσπάθειες προς όλα τα πλάτη και τα μήκη των ψηφοφόρων για να τους πείσουν για μια αλλαγή στην αλλαγή χωρίς να την προσδιορίζουν με ακρίβεια και σαφήνεια. Τι οσφυοκαμψίες για χειροφίλημα δεσποτάδων ορθοδόξων και καθολικών. Τι επισκέψεις στα κέντρα λήψεων αποφάσεων του εξωτερικού για να πείσουν τους εαυτούς τους κατά κύριο λόγο και μετά τους άπιστους συστημικούς. Τι αντιφάσεις για το λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα που μαστίζει τη χώρα μας. Το πολιτικό τους πρόγραμμα ακόμα αποσαφηνίζεται από τις χίλιες πολιτικές συνιστώσες που αποτελείται. Ίσως όταν το καταλάβουν και αυτοί ... το μάθουμε και εμείς οι υπόλοιποι.

Ποτάμι: Λίγο πριν της Ευροεκλογές μας έσκασε και ένα νέο πολιτικό κίνημα (απαρνείται το πολιτικό κόμμα), το οποίο το μάθαμε μέσω των ΜΜΕ με τυμπανοκρουσίες και βοή που αναστάτωσαν ακόμα και τους πεθαμένους. Δηλώσεις από εδώ, δηλώσεις από εκεί γεμάτες ασάφεια και χωρίς ειρμό. Ξαφνικά μέσα στο πέλαγος της πολιτικής αναστάτωσης ένας καθόλα καταξιωμένος δημοσιογράφος ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει αυτό που έλειπε από το πολιτικό σκηνικό. Δηλαδή το κερασάκι στην τούρτα της αλλοφροσύνης που επικρατούσε στο πολιτικό γίγνεσθαι αυτής της χώρας. Το αποκορύφωμα! Έλαβε ένα σημαντικό ποσοστό για να δικαιολογεί την είσοδό του στις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Πρόγραμμα στην ουσία δεν έχει. Ακολουθεί τις ασαφείς τοποθετήσεις επί παντός επιστητού χωρίς να δεσμεύεται σε τίποτα και πουθενά. Επιζητά την πολιτική δύναμη με την ψήφο χωρίς να παραθέτει συγκεκριμένες λύσεις. Η τελευταία βέβαια τοποθέτηση του είναι όχι μόνο το κερασάκι αλλά και το κουτί όλης της τούρτας που κάθεται. Η συνεργασία του με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις θα περάσει μόνο κάτω από τους όρους που θα θέσει σε πρόσωπα επιλογής κυβερνητικού χώρου. Δηλαδή πιάσε το αυγό και κούρευτο. Ο νικητής της εκλογικής αναμέτρησης δεν θα κάνει τίποτα μα τίποτα γιατί θα πρέπει να ακούσει το τι θα πει το ποτάμι που ήρθε και μας σήκωσε. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Πολλά μικρά μικροκομματάκια που το επιχείρησαν κατά το πρόσφατο παρελθόν τα έφαγε η πολιτική μαρμάγκα της εξουσίας και εξαφανίστηκαν ή προσπαθούν να μην χαθούν (ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ). Βέβαια θα μου πει κάποιος ότι είναι λάθος αυτός ο παραλληλισμός, δυστυχώς όμως μπορεί να πριμοδοτήθηκε από τα Μίντια όσο κανένας άλλος χώρος για να εκτοξευτεί αλλά όπως λέει και η παροιμία « η γριά κότα έχει το ζουμί» ή « τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους». Σιγά μην αφήσουν οι κατέχοντες τα πράγματα να τους μπει κάτι που να ρουθουνίζει στην μύτη τους. Ακόμα και αν το επιτρέψουν ...πολύ σύντομα θα το αφομοιώσουν στους κόλπους τους μέχρι να το χωνέψουν όπως τόσα και τόσα άλλα.         

Αυτά είναι τα κακά της μοίρας μας και εμείς τα ψηφαλάκια τους θα πρέπει σύντομα να αποφασίσουμε για το που θα κλείνουμε την κεφαλή των απραγματοποίητων ονείρων μας.


Επιδειξίες υλισμού σε περίοδο οικονομικής κρίσης

Δυστυχώς...μυαλό δεν πρόκειται να βάλουμε! 4 χρόνια κρίσης και μερικοί δεν θέλουν να σταματήσουν τις επιδείξεις σε υλικές αξίες και παράλληλα να διαμαρτύρονται για απολύσεις, κρατήσεις μισθών, συντάξεων και επικουρικών. Αγαπητοί μου. Δεν είστε μόνοι σας! Δίπλα σας υπάρχουν συνάνθρωποι που τρέφονται από τους κάδους. Υπάρχουν παιδάκια που δεν σιτίζονται! Τουλάχιστον εξασκείστε το δικαίωμα της διαμαρτυρίας σας για τις περικοπές που έχετε υποστεί αλλά μην προκαλείται με selfing από χώρους διαβίωσης και εξοχής σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης.